Danışmanlık görüşmelerinde en sık duyduğum cümlelerden biri şu: “Karar veremiyorum.” Genelde arkasından uzun bir artı-eksi listesi gelir. Oysa karar verememe nadiren bilgi eksikliğidir.
İnsanlar çoğu zaman ne istediklerini bilirler; sadece istediklerinin “doğru” olup olmadığından emin olamazlar. Çünkü kararı dışarıdan bir onay arayışına bağlarlar.
Bunu çözmenin yolu daha fazla veri toplamak değil, kararın hangi değerine hizmet ettiğini netleştirmek. Önce şunu sor: bu kararı verirken neyi korumaya çalışıyorum — güvenliği mi, anlamı mı, özgürlüğü mü?
Değerini netleştirdiğinde seçenekler kendiliğinden sıralanır. Karar, bir hesap değil, bir hizalanmadır.